رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 1 خبر
  • چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۵ شوال ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 19 June

صریر: اقتصاد، کلید واژه‌ای است که توسعه آن در بستر گردشگری در هم تنیده و آنچه امروز نگاه صاحب‌نظران در عرصه گردشگری را به خود معطوف می‌دارد وجود ظرفیت‌های بی‌شمار این صنعت برای توسعه اقتصادی است.

به گزارش صریر، علی اصغر مونسان، معاون رییس جمهور و رییس سازمان میراث فرهنگی، صنایع دستی و گردشگری در یادداشتی آورده است: اقتصاد، کلید واژه‌ای است که توسعه آن در بستر گردشگری در هم تنیده و آنچه امروز نگاه صاحب‌نظران در عرصه گردشگری را به خود معطوف می‌دارد وجود ظرفیت‌های بی‌شمار این صنعت برای توسعه اقتصادی است.

امروز در جهانی که گسترش خدمات به‌عنوان عنصری راهگشا و کلیدی در ایجاد جهش اقتصادی نقش ایفا می‌کند، چاه‌های نفت آرام آرام جای خود را به مؤلفه‌هایی بسیار کم‌هزینه‌تر و در عین حال سودآورتر و پایدارتر همچون داشته‌های تاریخی، طبیعی و فرهنگی می‌دهند. آنچه بیش از پیش اهمیت این سخن را نمایان می‌سازد برخورداری بالای ایران اسلامی از گنجینه هویت و فرهنگ و تاریخ است.

وجود جاذبه‌های بی‌شمار و منحصر به فرد تاریخی و طبیعی این مجال را برای این سرزمین بوجود آورده است تا با تکیه بر داشته‌هایی از این دست، راه را برای توسعه و ایجاد جهش در عرصه اقتصادی فراهم ببیند.  مواردی که ذکر آن‌ها رفت و نیز ایجاد یک رابطه متقابل بین اقتصاد و گردشگری در شهری که به پویایی اقتصاد و پیشینه سترگ تاریخی اشتهار دارد امری است که در عین سادگی نیاز به ظرافت‌های خاصی دارد. صحبت از تبریز است، شهری که عظمت تاریخی آن و قدرت اقتصادی مثال زدنی‌اش در طول تاریخ همچون تاروپود فرشی پرنقش و نگار و فاخر در هم تنیده است و در این معنا همین بس که بزرگترین بازار سرپوشیده تاریخی دنیا را که در طول تاریخ قدرتمندترین و بزرگترین گردش مالی را در اختیار داشته، در خود جای داده است.

همان‌گونه که بازار تبریز در طول ادوار تاریخ نقش پررنگی در اقتصاد تبریز و معرفی آن به عنوان قطب اقتصادی جاده ابریشم و هم از منظر گردشگران ایفا کرده است، امروز در بحبوحه رشد سریع خدمات و افول اقتصاد و تجارت مبتنی بر نفت، وقت آن رسیده است که صنعت پیشروِ گردشگری دِین تاریخی خود را در قبال خدمات بی‌شائبه بازار تبریز و دیگر داشته‌های ارزنده این شهر ادا کند.

صد البته وقتی سخن از داشته‌های ارزنده تبریز به عنوان نمونه‌ای مثال زدنی از «شهر گردشگر» می‌شود، شهری مهربان برای تمامی اقشار بویژه کودکان و سالمندان و معلولان، شهری نوعدوست و عاری از خشونت، شهری اخلاق‌مدار، قانونمند، شاداب، شهری پاک و مناسب برای بهتر زیستن ترسیم می‌شود که در سایه این ویژگی‌ها، بیش از پیش آماده میزبانی از گردشگران داخلی و خارجی است.

بر این سفره هزاررنگ که برای گردشگران مهیا شده است بی‌شک باید آئین‌ها و سنت‌های شگرف و زیبا و صنایع دستی و هنرهای سنتی بی‌بدیل و چشم‌نواز را نیز افزود که هر آینه بر شایستگی تبریز به عنوان شهر نمونه گردشگری در سال ۲۰۱۸ صحه می‌گذارد.

سال ۲۰۱۸ برای کشور ما محمل ۲ رویداد بزرگ بین‌المللی در عرصه گردشگری است؛ انتخاب همدان به عنوان پایتخت گردشگری آسیا در سال ۲۰۱۸ از سوی وزرای گردشگری کشورهای آسیایی و انتخاب تبریز به عنوان شهر نمونه گردشگری کشورهای اسلامی در سال ۲۰۱۸، که هر دو را باید به فال نیک گرفت و از چنین فرصت‌های بی‌نظیری، فراتر از شهرهای انتخاب شده، در راستای معرفی تمامی ظرفیت‌های گردشگری کشورمان بهره جست.

«تبریز ۲۰۱۸» می‌تواند دریچه‌ای باشد که از روزنه آن و از مسیر معرفی این شهر به عنوان قطب گردشگری، اقتصاد تبریز و به تبع آن بازار جهانی این شهر رونق شایسته و در خور خود را باز یابد و هر خشت بازار تبریز نیز به چاه نفتی بدل شود که موتور محرکه اقتصاد این شهر را جانی دوباره بخشد.

این بار تبریز مهربان و راست قامت، آماده می‌شود تا با حرکت در مسیر پر نشاط و پر جاذبه گردشگری، رونق اقتصادی را بازتعریفی دوباره کند و همچون همیشه، اولینی دیگر را به کارنامه پر افتخار خود بیفزاید: «تبریز، اولین شهرِ گردشگر ایران در تحقق اقتصاد بدون نفت»، به امید تحقق آن روز!

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها