رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 1 خبر
  • چهارشنبه ۲ اسفند ۱۳۹۶
  • الأربعاء ۵ جماد ثاني ۱۴۳۹
  • 2018 Wednesday 21 February

صریر: فدراسیون فوتبال کشور از کنفدراسیون فوتبال آسیا خواست که به نظر باشگاه‌های ایران احترام بگذارد.

به گزارش صریر از تبریز، پیرو درخواست رسمی باشگاه تراکتورسازی جهت اعلام موضع این باشگاه به کنفدراسیون فوتبال آسیا و برگزاری مسابقه خانگی برابر الاهلی عربستان در تبریز یا شهر دوحه قطر، فدراسیون فوتبال ایران با تنظیم و ارسال درخواست رسمی به AFC تصمیم ۲ باشگاه ایرانی تراکتورسازی و استقلال برای میزبانی از نمایندگان عربستان در کشور قطر را رسماً اعلام کرد.

بر این اساس، در نامه‌ای که از سوی محمدرضا ساکت دبیر کل فدراسیون فوتبال ایران به دبیر کل کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال‌شده بر موضع رسمی باشگاه‌های ایرانی به‌منظور استفاده از حق میزبانی در مسابقه مقابل نمایندگان عربستان تأکید شده و اعلام‌شده همان‌طور که تیم‌های عربستانی توانسته‌اند ورزشگاه‌ها و شهرهای موردنظر خود برای میزبانی از تیم‌های ایرانی را انتخاب کنند و بر همین اساس نمایندگان عربستان در کشورهای امارات و کویت میزبان ۲ نماینده فوتبال ایران خواهند بود و به‌طور متقابل، نمایندگان فوتبال ایران نیز باید، بتوانند از حق میزبانی خود جهت انتخاب زمین بی‌طرف استفاده کنند. از این رو فدراسیون فوتبال ایران از کنفدراسیون فوتبال آسیا درخواست می‌کند به‌حق باشگاه‌های ایرانی برای انتخاب زمین موردنظر خودشان احترام بگذارد که بر این مبنا زمین موردنظر برای میزبانی از تیم‌های عربستانی در دیدار مقابل نمایندگان فوتبال ایران، کشور قطر است.

طى این نامه امروز موضع رسمی فدراسیون فوتبال ایران در پی درخواست باشگاه تراکتورسازی به اطلاع کنفدراسیون فوتبال آسیا رسیده و بر این اساس باشگاه‌های ایرانی و فدراسیون فوتبال ایران مخالفت خود را با انتخاب کشور عمان به‌عنوان میزبان مسابقات تیم‌های تراکتورسازی و استقلال مقابل الاهلی و الهلال عربستان اعلام کرده است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

مطالبه‌گر باشیم و درس بگیریم / «سیّد» سلبریتی‌ نیست

به گزارش صریر از تبریز، قبول دارم که پس از دو دهه فضای عبوس و خشک حاکم، کرامات امام‌جمعه جدید، به طرز غافل‌گیرکننده‌ای گوارا و دلنشین است، ولی می‌خواهم این سوال را مطرح کنم: چه شده که سطح مطالبه عمومی رسانه‌ها و شهروندان، به «رفتار معمولی و زندگی ساده» امام جمعه فرود آمده است؟ مگر نه این که «ساده‌زیستی» از بدیهی‌ترین اصول اسلام و انقلاب است؟ این، یعنی که سایر مدیران ما در طول چهل سال گذشته «غیرمعمولی» بوده‌‌ و اکنافِ هم‌لباس و همکار آل‌هاشم، دیوار ضخیم «تافته جدا بافته» بین خود و مردم ساخته‌اند. اصلاً عکس‌العمل مردم و رسانه‌ها در قبال رفتار معمولی جناب آل‌هاشم طوری شده که انگار ما در طول چهل سال گذشته مُلّا در این شهر ندیده‌ایم! حاج آقا علاقمند است در کنار وظایف «نمایندگی ولی‌فقیه» مثل یک شهروند معمولی، امورات روزمره زندگی‌اش را انجام دهد. مثل همه تبریزی‌های اصیل، از مجلس ختم کسی، غافل نیست، در مناسبت‌های مختلف به همشهریانش سر می‌زند، سوار تاکسی، اتوبوس و مترو می‌شود و زندگی عادی خودش را دارد و در مقابل، ما مدام برای زندگی و سلوک معمولی ایشان کف و هورا می‌کشیم، و به شخصه واهمه دارم که این تحسین‌های بی‌رویّه، اولاً آرامش ایشان را سلب کند و در ثانی، فضا را مهیای جولان‌دادن «تملّق» در استان کند. درست است که بدعادت شده‌ایم و کلی طول می‌کشد تا با «شرایط خیلی معمولی جدید» خو بگیریم، ولی فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و به اصطلاح، عمر برف است و آفتاب تموز. شَان جناب آل‌هاشم را به سلبریتی‌های رایج تنزل ندهیم، بلکه از رفتار معلّمانه ایشان، درس بگیریم. باور کنید مشی پرهیزکارانه و بی‌تکلّف امام جمعه تبریز، به درد شامورتی‌بازی‌های فضای مجازی نمی‌خورَد. معتقدم مسبب بخشی از دلایل فاصله بین مردم و مسئولین، خود مردم هستند که به جای نقد و مطالبه‌گری، در مقابل‌ مسئولین تملق و چاپلوسی کرده‌اند و بالاخره مسئول هم بشر است و خیالات بَرَش می‌دارد که گویا خبری است! مهم‌ترین کمکی که به حاج‌آقا آل‌هاشم می‌توان کرد، درخواست نهادینه‌سازی سنت نقد و مطالبه‌گری است، مردم انتظارات به حق زیادی دارند که روی زمین مانده است. مشت نمونه خروار همین رفتار مردمی حاج‌آقا آل‌هاشم را با رفتار سایر مسئولین مقایسه نماییم تا ملتفت شویم که اصولا در کجای تاریخ ایستاده‌ایم؟! از جناب آل‌هاشم عزیز بخواهیم سنّت پاسخگویی به مردم را به مدیران استانی گوشزد کند. پاسخگویی به آن معنی نیست که مثلا هفته‌ای یک روز سه شنبه‌ها از ساعت 10 لغایت 12 ملاقات مردمی داشته باشد، بلکه در همین تریبون نماز جمعه بیاید و بگوید چه کرده و تا یک ماه دیگر چه خواهد کرد. با وجود چنین سیستم پاسخگو، و به پشتوانه «نماینده ولی‌فقیهِ در کنار مردم» یا پایتخت‌نشینانِ تصمیم‌گیر، هر مدیر روی دست مانده، زوار در رفته و سفارشی را برای کارگزاری امور به این استان نمی‌فرستند و یا این که مدیر مزبور قبل از تشرّف به این منطقه آگاهی می‌یابد که اصولا یک مَن ماست در تبریز چقدر کره دارد! از ایشان بخواهیم از ...

آخرین خبرها