رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • الأحد ۶ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 22 April

صریر: تیم فوتبال تراکتورسازی در سال ۹۶ نتوانست روزهای خوبی را پشت سر بگذارد و حاشیه‌های فراوان این تیم در این سال باعث شد که دست سرخپوشان تبریزی از جام کوتاه بماند.

به گزارش صریر از تبریز به نقل از ایسنا، سال ۹۶ در حالی برای تراکتورسازان  به اتمام رسید که تنها اتفاقات حاشیه‌ای برای این تیم اتفاق افتاد و از نظر کسب جام، این تیم سال ناموفقی را پشت سر گذاشت.

تراکتورسازان توانستند با امیر قلعه‌نویی به فینال جام حذفی برسند اما باخت یک بر صفر برابر نفت، دست این تیم تبریزی را از جام کوتاه کرد. همچنین محرومیت تراکتورسازان از پنچره‌های نقل و انتقالات باعث شد تا آن‌ها در کورس قهرمانی از پرسپولیس عقب بیفتند و حتی پایین‌تر از استقلال، در رده سوم قرار بگیرند.

البته شاید تنها موفقیت پارسال تراکتوری‌ها کسب سهمیه لیگ قهرمانان آسیا بود که باعث شد آن‌ها پس از یک‌سال غیبت دوباره به این رقابت‌ها بازگردند؛ تورنمنتی که آن‌ها نتوانستند در آن خوب ظاهر شوند و کار خود را برای صعود سخت کردند. دو شکست مقابل الغرافه قطر و الاهلی عربستان و دو تساوی مقابل الجزیره، کار شاگردان سائلام را برای حضور در مرحله حذفی سخت کرده است.

سرمربی

قزمزپوشان تبریزی در سال ۹۶، سه سرمربی را روی نیمکت خود دیدند. مدیران تراکتورسازی لیگ شانزدهم را با امیر قلعه‌نویی به پایان رساندند و پس از عدم توافق با وی، هدایت این تیم را به یحیی گل‌محمدی سپردند. پس از یحیی که با بی‌مهری و تحت فشار مدیران و هواداران مجبور به استعفا شد، ارتوئرول سائلام سرمربیگری تراکتورسازی را پذیرفت تا در ادامه لیگ هفدهم او سکان‌دار کشتی تراکتورسازی را بر عهده داشته باشد.

سائلام

علاقه دوستداران تراکتورسازی باعث شد تا مدیران این باشگاه به سراغ گزینه‌های ترکیه‌ای بروند. گزینه نخست آن‌ها نیز مصطفی دنیزلی، سرمربی سابق پاس و پرسپولیس بود که سابقه همکاری با مصطفی را نیز داشت اما حضور دنیزلی در یک شبکه ترکیه‌ای به عنوان کارشناس و البته مبلغ درخواستی بالا این مربی، باعث شد تا تراکتورسازان قید او را بزنند و به سراغ گزینه بعدی یعنی ارتوئرول سائلام بروند.

سرمربی ترکیه‌ای که سابقه قهرمانی در سوپرلیگ ترکیه را با بورسااسپور دارد، با انگیزه‌های زیادی سرمربی تراکتورسازی شد و تا پایان سال ۹۶ توانست نتایج خوبی را در لیگ برتر کسب کند. شش بازی و تنها یک باخت، نتایج رضایت‌بخش سائلام را نشان می‌دهد اما تیم او علی رغم نمایش زیبا در لیگ قهرمانان آسیا، نتایج خوبی نتوانسته کسب کند و با دو شکست و دو تساوی در رده چهارم گروهش قرار دارد.

بازیکنان

تراکتورسازی که در پنجره نقل و اتقالاتی محروم بود و نمی‌توانست بازیکنی را در اختیار بگیرد، چهار، پنج بازیکن مهم خود را نیز از دست داد اما در نیم‌فصل دوم لیگ هفدهم سنت‌شکنی نکرد و باز هم بازیکن سرباز در اختیار گرفت. سه سرباز از ذوب‌آهن، شربتی از مشکی‌پوشان و قائم اسلامی‌خواه که خیلی زود مصدوم شد و فصل را از دست داد، بازیکنان سربازی بودند که به جمع قرمزپوشان تبریزی پیوستند.

در این بین بازیکنانی چون ارسلان مطهری، جوردی آلمیدا، کرپیچ و سیمه هم به تراکتورسازی پیوستند اما به جز دروازه‌بان برزیلی هیچ‌کدام نتوانستند بازی‌های درخشانی به نمایش بگذارند.

حاشیه

ماجرای سربازی و بازیکنان بدهکار دو حاشیه تکراری سال ۸۶ بودند که بارها برای تراکتورسازان تکرار شدند. بدهی به بازیکنان خارجی که باعث محرومیت تراکتورسازان شده‌ بود، با پیگیری مدیران این تیم حل شد و بسیاری از خارجی‌های طلبکار توانستند طلب خود را از تراکتورسازی بگیرند.

احمد نوراللهی و امید عالیشاه که برای گذراندن خدمت سربازی در نیم‌فصل لیگ شانزدهم به تراکتورسازی آمده بودند، برای گرفتن کارت پایان خدمت خود به مشکل برخوردند. نوراللهی پس از مدت‌ها تلاش و از دست دادن یک نیم‌فصل، سرانجام توانست کارت پایان خدمت خود را بگیرد اما به نظر نمی‌رسد داستان عالیشاه و تراکتورسازی نیز مثل قصه احمد به این زودی پایان برسد.

سال ۹۷

هواداران تراکتورسازی امید زیادی به تیمی دارند که قرار است سائلام آن را ببندد. البته پیش از آن بازیکنان فعلی سائلام باید تلاش خود را انجام دهند تا این تیم حداقل بتواند از گروه خود صعود کند تا سرمربی ترک‌تبار تبریزی‌ها بیش از پیش خود را در دل هواداران این تیم شاد کند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

مطالبه‌گر باشیم و درس بگیریم / «سیّد» سلبریتی‌ نیست

به گزارش صریر از تبریز، قبول دارم که پس از دو دهه فضای عبوس و خشک حاکم، کرامات امام‌جمعه جدید، به طرز غافل‌گیرکننده‌ای گوارا و دلنشین است، ولی می‌خواهم این سوال را مطرح کنم: چه شده که سطح مطالبه عمومی رسانه‌ها و شهروندان، به «رفتار معمولی و زندگی ساده» امام جمعه فرود آمده است؟ مگر نه این که «ساده‌زیستی» از بدیهی‌ترین اصول اسلام و انقلاب است؟ این، یعنی که سایر مدیران ما در طول چهل سال گذشته «غیرمعمولی» بوده‌‌ و اکنافِ هم‌لباس و همکار آل‌هاشم، دیوار ضخیم «تافته جدا بافته» بین خود و مردم ساخته‌اند. اصلاً عکس‌العمل مردم و رسانه‌ها در قبال رفتار معمولی جناب آل‌هاشم طوری شده که انگار ما در طول چهل سال گذشته مُلّا در این شهر ندیده‌ایم! حاج آقا علاقمند است در کنار وظایف «نمایندگی ولی‌فقیه» مثل یک شهروند معمولی، امورات روزمره زندگی‌اش را انجام دهد. مثل همه تبریزی‌های اصیل، از مجلس ختم کسی، غافل نیست، در مناسبت‌های مختلف به همشهریانش سر می‌زند، سوار تاکسی، اتوبوس و مترو می‌شود و زندگی عادی خودش را دارد و در مقابل، ما مدام برای زندگی و سلوک معمولی ایشان کف و هورا می‌کشیم، و به شخصه واهمه دارم که این تحسین‌های بی‌رویّه، اولاً آرامش ایشان را سلب کند و در ثانی، فضا را مهیای جولان‌دادن «تملّق» در استان کند. درست است که بدعادت شده‌ایم و کلی طول می‌کشد تا با «شرایط خیلی معمولی جدید» خو بگیریم، ولی فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و به اصطلاح، عمر برف است و آفتاب تموز. شَان جناب آل‌هاشم را به سلبریتی‌های رایج تنزل ندهیم، بلکه از رفتار معلّمانه ایشان، درس بگیریم. باور کنید مشی پرهیزکارانه و بی‌تکلّف امام جمعه تبریز، به درد شامورتی‌بازی‌های فضای مجازی نمی‌خورَد. معتقدم مسبب بخشی از دلایل فاصله بین مردم و مسئولین، خود مردم هستند که به جای نقد و مطالبه‌گری، در مقابل‌ مسئولین تملق و چاپلوسی کرده‌اند و بالاخره مسئول هم بشر است و خیالات بَرَش می‌دارد که گویا خبری است! مهم‌ترین کمکی که به حاج‌آقا آل‌هاشم می‌توان کرد، درخواست نهادینه‌سازی سنت نقد و مطالبه‌گری است، مردم انتظارات به حق زیادی دارند که روی زمین مانده است. مشت نمونه خروار همین رفتار مردمی حاج‌آقا آل‌هاشم را با رفتار سایر مسئولین مقایسه نماییم تا ملتفت شویم که اصولا در کجای تاریخ ایستاده‌ایم؟! از جناب آل‌هاشم عزیز بخواهیم سنّت پاسخگویی به مردم را به مدیران استانی گوشزد کند. پاسخگویی به آن معنی نیست که مثلا هفته‌ای یک روز سه شنبه‌ها از ساعت 10 لغایت 12 ملاقات مردمی داشته باشد، بلکه در همین تریبون نماز جمعه بیاید و بگوید چه کرده و تا یک ماه دیگر چه خواهد کرد. با وجود چنین سیستم پاسخگو، و به پشتوانه «نماینده ولی‌فقیهِ در کنار مردم» یا پایتخت‌نشینانِ تصمیم‌گیر، هر مدیر روی دست مانده، زوار در رفته و سفارشی را برای کارگزاری امور به این استان نمی‌فرستند و یا این که مدیر مزبور قبل از تشرّف به این منطقه آگاهی می‌یابد که اصولا یک مَن ماست در تبریز چقدر کره دارد! از ایشان بخواهیم از ...

آخرین خبرها