رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • الأحد ۶ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 22 April

صریر: مدیر ستاد دیه آذربایجان شرقی با ارائه‌ی گزارشی از فعالیت‌های این ستاد طی سال گذشته، گفت: ۳۶۸ زندانی جرائم غیرعمد در سال ۱۳۹۶ از زندان‌های استان به کانون گرم خانواده بازگشتند.

به گزارش صریر از تبریز به نقل از روابط عمومی ستاد دیه آذربایجان شرقی، رسول تقی‌پور در این خصوص اظهار کرد: از ابتدای سال‌ ۹۶، با کمک ستاد دیه و خیرین استان، ۳۶۸ زندانی جرائم غیرعمد از زندان‌های استان آزاد شده‌اند که مجموع کل بدهی زندانیان آزاد شده برابر با ۳۲۸ میلیارد ریال بوده است.

تقی‌پور با بیان این‌که ۳۵۵ تن از زندانیان آزاد شده “زندانیان مرد” و ۱۳ نفر نیز “زندانیان زن” بوده‌‌اند، افزود: از مجموع زندانیان آزاد شده، ۲۲۸ زندانی از محکومین مالی، ۳۶ زندانی از محکومین تصادفات غیرعمد و حوادث و همچنین ۱۰۴ زندانی نیز از محکومین مهریه و نفقه بوده‌اند.

وی با بیان اینکه مبلغ ۳۳ میلیارد ریال از کمک ویژه ستاد دیه برای آزادی این زندانیان تامین شد، گفت: ۲۷ میلیارد ریال نیز از طریق تسهیلات و با پیگیری همکاران ستاد دیه و همچنین با دعوت از شکات و مذاکره با آن‌ها هم مبلغ ۵۳ میلیارد ریال از طریق رضایت شاکیان پرونده جهت آزادی این زندانیان تامین شد.

تقی‌پور با بیان اینکه مبلغ چهار میلیارد ریال توسط خانواده مددجویان برای آزادی این زندانیان فراهم شد، افزود: در این راستا ۳۰ میلیارد توسط صندوق تامین خسارات بدنی، هشت میلیارد ریال از طریق شرکت‌های بیمه و ۱۷۳ میلیارد ریال نیز در نتیجه تلاش‌های ستاد دیه به صدور دادنامه اعسار تامین شد.

وی خاطرنشان کرد: در حال حاضر ۵۱۴ زندانی جرائم غیرعمد (یک زندانی زن و ۵۱۳ زندانی مرد) در زندان‌های استان دوران محکومیت خود را سپری می‌کنند که از این تعداد ۳۸۵ زندانی محکومین مالی، ۱۵ زندانی محکومین تصادفات غیرعمد و حوادث و همچنین ۱۱۴ زندانی محکومین مهریه و نفقه هستند.

وی در این خصوص ادامه داد: برای آزادی این تعداد زندانی، بالغ بر ۴۰۰ میلیارد ریال کمک هزینه نیاز است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

مطالبه‌گر باشیم و درس بگیریم / «سیّد» سلبریتی‌ نیست

به گزارش صریر از تبریز، قبول دارم که پس از دو دهه فضای عبوس و خشک حاکم، کرامات امام‌جمعه جدید، به طرز غافل‌گیرکننده‌ای گوارا و دلنشین است، ولی می‌خواهم این سوال را مطرح کنم: چه شده که سطح مطالبه عمومی رسانه‌ها و شهروندان، به «رفتار معمولی و زندگی ساده» امام جمعه فرود آمده است؟ مگر نه این که «ساده‌زیستی» از بدیهی‌ترین اصول اسلام و انقلاب است؟ این، یعنی که سایر مدیران ما در طول چهل سال گذشته «غیرمعمولی» بوده‌‌ و اکنافِ هم‌لباس و همکار آل‌هاشم، دیوار ضخیم «تافته جدا بافته» بین خود و مردم ساخته‌اند. اصلاً عکس‌العمل مردم و رسانه‌ها در قبال رفتار معمولی جناب آل‌هاشم طوری شده که انگار ما در طول چهل سال گذشته مُلّا در این شهر ندیده‌ایم! حاج آقا علاقمند است در کنار وظایف «نمایندگی ولی‌فقیه» مثل یک شهروند معمولی، امورات روزمره زندگی‌اش را انجام دهد. مثل همه تبریزی‌های اصیل، از مجلس ختم کسی، غافل نیست، در مناسبت‌های مختلف به همشهریانش سر می‌زند، سوار تاکسی، اتوبوس و مترو می‌شود و زندگی عادی خودش را دارد و در مقابل، ما مدام برای زندگی و سلوک معمولی ایشان کف و هورا می‌کشیم، و به شخصه واهمه دارم که این تحسین‌های بی‌رویّه، اولاً آرامش ایشان را سلب کند و در ثانی، فضا را مهیای جولان‌دادن «تملّق» در استان کند. درست است که بدعادت شده‌ایم و کلی طول می‌کشد تا با «شرایط خیلی معمولی جدید» خو بگیریم، ولی فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و به اصطلاح، عمر برف است و آفتاب تموز. شَان جناب آل‌هاشم را به سلبریتی‌های رایج تنزل ندهیم، بلکه از رفتار معلّمانه ایشان، درس بگیریم. باور کنید مشی پرهیزکارانه و بی‌تکلّف امام جمعه تبریز، به درد شامورتی‌بازی‌های فضای مجازی نمی‌خورَد. معتقدم مسبب بخشی از دلایل فاصله بین مردم و مسئولین، خود مردم هستند که به جای نقد و مطالبه‌گری، در مقابل‌ مسئولین تملق و چاپلوسی کرده‌اند و بالاخره مسئول هم بشر است و خیالات بَرَش می‌دارد که گویا خبری است! مهم‌ترین کمکی که به حاج‌آقا آل‌هاشم می‌توان کرد، درخواست نهادینه‌سازی سنت نقد و مطالبه‌گری است، مردم انتظارات به حق زیادی دارند که روی زمین مانده است. مشت نمونه خروار همین رفتار مردمی حاج‌آقا آل‌هاشم را با رفتار سایر مسئولین مقایسه نماییم تا ملتفت شویم که اصولا در کجای تاریخ ایستاده‌ایم؟! از جناب آل‌هاشم عزیز بخواهیم سنّت پاسخگویی به مردم را به مدیران استانی گوشزد کند. پاسخگویی به آن معنی نیست که مثلا هفته‌ای یک روز سه شنبه‌ها از ساعت 10 لغایت 12 ملاقات مردمی داشته باشد، بلکه در همین تریبون نماز جمعه بیاید و بگوید چه کرده و تا یک ماه دیگر چه خواهد کرد. با وجود چنین سیستم پاسخگو، و به پشتوانه «نماینده ولی‌فقیهِ در کنار مردم» یا پایتخت‌نشینانِ تصمیم‌گیر، هر مدیر روی دست مانده، زوار در رفته و سفارشی را برای کارگزاری امور به این استان نمی‌فرستند و یا این که مدیر مزبور قبل از تشرّف به این منطقه آگاهی می‌یابد که اصولا یک مَن ماست در تبریز چقدر کره دارد! از ایشان بخواهیم از ...

آخرین خبرها