رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۲ اردیبهشت ۱۳۹۷
  • الأحد ۶ شعبان ۱۴۳۹
  • 2018 Sunday 22 April
رییس هیأت مدیره مرکز کارآفرینی ایرانیان:

تهدید استفاده از محصولات تراریخته در کشور جدی است

صریر: صائمی با بیان این‌که هیچ گونه نظارتی در زمینه استفاده از سموم شیمیایی در کشاورزی کشور وجود ندارد، گفت: تهدید استفاده از محصولات تراریخته در کشور جدی است.

به گزارش خبرنگار صریر در تبریز، محسن صائمی، رییس هیأت مدیره مرکز کارآفرینی ایرانیان امروز در نشست خبری با اصحاب رسانه در تبریز با بیان این‌که این شرکت در زمینه کشاورزی نیز اقدامات ارزشمندی در زمینه اشتغال‌زایی انجام داده است، گفت: شعار صنعتی شدن کشاورزی کشور باید به معنای واقعی کلمه و در عمل محقق شود.

وی با بیان این‌که متأسفانه بحران آب در کشور تبدیل به معضلی جدی برای امروز جامعه شده است، گفت: این در حالیست که شاهد مصرف بی رویه سموم کشاورزی و محصولات تراریخته در کشور هستیم، این امر سلامت آحاد جامعه را تهدید می کند.

صائمی با بیان این‌که سالانه از درگاه قانونی بیش از ۹۶۰ تن حشره‌کش وارد کشور می شود، افزود: چند برابر این رقم نیز برای استفاده در باغات کشاورزی به صورت غیرقانونی قاچاق می شود، متأسفانه هیچ گونه نظارتی در زمینه استفاده از سموم شیمیایی در کشاورزی کشور وجود ندارد.

رییس هیأت مدیره مرکز کارآفرینی ایرانیان ادامه داد: این شرکت به سمت تولید محصولات کشاورزی ارگانیک بدون استفاده از سموم شیمیایی حرکت می کند و اعتقاد داریم اگر امور به بخش خصوصی واگذار شود، بهتر از دولت می توان معضلات جدی امروز را برطرف کرد.

وی با بیان این‌که بسیاری از چالش‌های موجود در زمینه زیست محیطی و کشاورزی کشور نشأت گرفته از عدم آگاهی و دانش متولیان امر است، گفت: انتظار داریم دولت حامی شرکت های دانش بنیان باشد، نه این‌که با قوانین دست و پا گیر و برخی قواعد غلط مانع اشتغال‌زایی این مراکز شوند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

مطالبه‌گر باشیم و درس بگیریم / «سیّد» سلبریتی‌ نیست

به گزارش صریر از تبریز، قبول دارم که پس از دو دهه فضای عبوس و خشک حاکم، کرامات امام‌جمعه جدید، به طرز غافل‌گیرکننده‌ای گوارا و دلنشین است، ولی می‌خواهم این سوال را مطرح کنم: چه شده که سطح مطالبه عمومی رسانه‌ها و شهروندان، به «رفتار معمولی و زندگی ساده» امام جمعه فرود آمده است؟ مگر نه این که «ساده‌زیستی» از بدیهی‌ترین اصول اسلام و انقلاب است؟ این، یعنی که سایر مدیران ما در طول چهل سال گذشته «غیرمعمولی» بوده‌‌ و اکنافِ هم‌لباس و همکار آل‌هاشم، دیوار ضخیم «تافته جدا بافته» بین خود و مردم ساخته‌اند. اصلاً عکس‌العمل مردم و رسانه‌ها در قبال رفتار معمولی جناب آل‌هاشم طوری شده که انگار ما در طول چهل سال گذشته مُلّا در این شهر ندیده‌ایم! حاج آقا علاقمند است در کنار وظایف «نمایندگی ولی‌فقیه» مثل یک شهروند معمولی، امورات روزمره زندگی‌اش را انجام دهد. مثل همه تبریزی‌های اصیل، از مجلس ختم کسی، غافل نیست، در مناسبت‌های مختلف به همشهریانش سر می‌زند، سوار تاکسی، اتوبوس و مترو می‌شود و زندگی عادی خودش را دارد و در مقابل، ما مدام برای زندگی و سلوک معمولی ایشان کف و هورا می‌کشیم، و به شخصه واهمه دارم که این تحسین‌های بی‌رویّه، اولاً آرامش ایشان را سلب کند و در ثانی، فضا را مهیای جولان‌دادن «تملّق» در استان کند. درست است که بدعادت شده‌ایم و کلی طول می‌کشد تا با «شرایط خیلی معمولی جدید» خو بگیریم، ولی فرصت‌های زیادی را از دست داده‌ایم و به اصطلاح، عمر برف است و آفتاب تموز. شَان جناب آل‌هاشم را به سلبریتی‌های رایج تنزل ندهیم، بلکه از رفتار معلّمانه ایشان، درس بگیریم. باور کنید مشی پرهیزکارانه و بی‌تکلّف امام جمعه تبریز، به درد شامورتی‌بازی‌های فضای مجازی نمی‌خورَد. معتقدم مسبب بخشی از دلایل فاصله بین مردم و مسئولین، خود مردم هستند که به جای نقد و مطالبه‌گری، در مقابل‌ مسئولین تملق و چاپلوسی کرده‌اند و بالاخره مسئول هم بشر است و خیالات بَرَش می‌دارد که گویا خبری است! مهم‌ترین کمکی که به حاج‌آقا آل‌هاشم می‌توان کرد، درخواست نهادینه‌سازی سنت نقد و مطالبه‌گری است، مردم انتظارات به حق زیادی دارند که روی زمین مانده است. مشت نمونه خروار همین رفتار مردمی حاج‌آقا آل‌هاشم را با رفتار سایر مسئولین مقایسه نماییم تا ملتفت شویم که اصولا در کجای تاریخ ایستاده‌ایم؟! از جناب آل‌هاشم عزیز بخواهیم سنّت پاسخگویی به مردم را به مدیران استانی گوشزد کند. پاسخگویی به آن معنی نیست که مثلا هفته‌ای یک روز سه شنبه‌ها از ساعت 10 لغایت 12 ملاقات مردمی داشته باشد، بلکه در همین تریبون نماز جمعه بیاید و بگوید چه کرده و تا یک ماه دیگر چه خواهد کرد. با وجود چنین سیستم پاسخگو، و به پشتوانه «نماینده ولی‌فقیهِ در کنار مردم» یا پایتخت‌نشینانِ تصمیم‌گیر، هر مدیر روی دست مانده، زوار در رفته و سفارشی را برای کارگزاری امور به این استان نمی‌فرستند و یا این که مدیر مزبور قبل از تشرّف به این منطقه آگاهی می‌یابد که اصولا یک مَن ماست در تبریز چقدر کره دارد! از ایشان بخواهیم از ...

آخرین خبرها