رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 1 خبر
  • چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۵ شوال ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 19 June
مدیران شهرداری تبریز شفاف سازی کنند؛

شائبه پناهندگی دو بازیکن شهرداری در استرالیا قوت گرفت

صریر: ماجرای عدم بازگشت ۲ بازیکن کبدی تیم شهرداری تبریز به ایران تیم کبدی شهرداری تبریز به عنوان نماینده ایران در مسابقات جهانی شرکت کرده بود.

به گزارش صریر از تبریز به نقل از فارس، تیم کبدی شهرداری تبریز در مسابقات جهانی این رشته که در ملبورن استرالیا برگزار شد، به عنوان پنجم دست یافت.

با اتمام این مسابقات ۲ بازیکن تیم کبدی شهرداری تبریز حاضر به بازگشت با تیم به ایران نشده و در استرالیا ماندند.

این اتفاق شائبه پناهندگی این ۲ بازیکن را به دنبال داشته و اخبار ضد و نقیضی در این مورد به گوش رسیده شد.

در حالی که انتظار بود مسوولان مربوطه با صداقت و شفافیت صحت یا کذب بودن این خبر را اعلام کنند، با  مصاحبه‌ها و واکنش‌های خود بر ابهامات این این خبر افزودند.

اوسیجی رئیس فدراسیون کبدی که خود به عنوان سرپرست تیم در مسابقات حاضر بود اعلام کرد که این ۲ بازیکن برای حضور و تست در تمرینات یک تیم استرالیایی در این کشور مانده و هنوز از زمان ویزای آنها باقی مانده است و زود است در مورد پناهندگی این ۲ قضاوت کرده و باید منتظر بازگشت این ۲ بازیکن باشیم.

باشگاه شهرداری تبریز هم با صدور اطلاعیه ای اعلام کرد که از نام این باشگاه سو استفاده شده است و شهرداری تبریز امسال تیم کبدی ندارد. این در حالی بود که تیم کبدی شهرداری تبریز سال گذشته به مقام نایب قهرمانی آسیا دست یافته و جواز حضور در مسابقات جهانی را کسب کرده بود.

تیم کبدی شهرداری تبریز روز ۲۸ فروردین تهران را به مقصد مبلورن استرالیا ترک کرد که خبر این اعزام در چندین خبرگزاری کشور منتشر شده بود.

باشگاه در حالی اعلام کرد که تیم کبدی ندارد که در روزهای اول سال تیم کبدی این باشگاه به مسابقات جهانی اعزام شده و این تناقض گویی مسوولان باشگاه شهرداری پاک کردن صورت مسئله است و برای همگان مسلم است که تیمی که در مسابقات کبدی جهان شرکت کرده است با نام تیم شهرداری تبریز بوده و علت کتمان این موضوع هنوز مشخص نیست.

موضوع بعدی رئیس فدراسیون این رشته باید صراحتا اعلام کند که این بازیکنان آیا با باشگاه استرالیایی به توافق رسیده و به این علت ماندنی شدند و یا به این کشور پناهنده شده‌اند؟

در صورت اینکه این ۲ بازیکن پناهنده شده باشند، چرا سرپرست تیم از نیت بازیکنان خود خبر نداشته و چرا اجازه داده است که با اتفاق با حیثیت ایران در مجمع بین‌المللی بازی شود.

استعلامات حراست سازمان ورزش و جوانان چگونه بوده و آیا اصلا نماینده حراست به همراه تیم اعزام شده بود و در صورت اعزام، چرا در مورد این اتفاق بزرگ قصور کرده است.

امیدواریم مسوولان مربوطه در روزهای آتی در مورد این موضوع شفاف‌سازی نمایند پیش از آنکه زمان ویزای این ۲ بازیکن به اتمام رسیده و شاهد عدم بازگشت آنان به ایران باشیم.

با همه این تفاسیر با جستجو ساده در خبرگزاری‌ها حتی واحد مرکزی خبر اخباری را با این عنوان مشاهده می‌کنیم، تیم کبدی شهرداری تبریز به نمایندگی از جمهوری اسلامی ایران در مسابقات جهانی ملبورن استرالیا شرکت خواهد کرد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها