رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 1 خبر
  • چهارشنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۵ شوال ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 19 June

صریر: صادق‌زاده با بیان این‌که بسیاری از دست اندرکاران صنعت معتقدند در شرایط فعلی کارخانه ماشین سازی تبریز می تواند نفش مهم و پررنگی را در تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی داشته باشد، گفت: وضعیت نابسامان کنونی کارخانه ماشین سازی تبریز همه را نگران کرده است.

به گزارش صریر از تبریز، کریم صادق زاده، دبیر اجرایی خانه کارگر تبریز در جمع خبرنگاران با بیان این‌که هنوز اندک زمانی از واگذاری جدید کارخانه ماشین سازی تبریز نمی گذرد، ارایه طرح تحقیقوتحفص از این واگذاری جای تامل بسیاری دارد، اظهار داشت: کارخانه ماشین سازی تبریز با بیش از ۴ دهه سابقه فعالیت در عرصه تولید به عنوان مادر صنعت آذربایجان شناخته شده و با تولیدات منحصر بفرد خود منشا اشتغالزایی و تولید در کشور بود اما از زمانی که دولت با اجرای نادرست سیاست های اصل ۴۴ قانون اساسی واگذاری این کارخانه را در دستور کار خود قرار داده دچار مشکل شده است.

وی با اشاره به شایعات متعدد در مورد بازداشت مالک جدید، استعفای مدیرعامل و جند تن از اعضای هیأت مدیره کارخانه ماشین سازی تبریز که به گوش می رسد، اظهار داشت: هنوز در مورد واگذاری این کارخانه، رعایت موارد قانونی از جمله قانون تجارت و نیز مسایل مرتبط با کارگران هنوزشفاف نشده اگر هم شفاف است برای آقایان مشخص شده است اما برای دلسوزان صنعت استان و کشور هنوز قطعیت نیافته است.

دبیر اجرایی خانه کارگر تبریز با بیان اینکه بسیاری از دست اندرکاران صنعت معتقدند در شرایط فعلی اقتصاد کشور کارخانه ماشین سازی تبریز می تواند نفش مهم و پررنگی را در تحقق اهداف اقتصاد مقاومتی داشته باشد گفت: وضعیت نابسامان کنونی کارخانه ماشین سازی تبریز همه را نگران کرده و باید مقامات عالی استان، استاندار محترم آذربایجان شرقی  با تشکیل کمیته ویژه ای در قالب کمیته کارگری اجرایی موقت ، پیگیری تولید و فعالیت در این کارخانه را دردستور کار قرار دهند.

صادق زاده با اعلام آمادگی خانه کارگر آذربایجان شرقی و سایر تشکل های کارگری استان برای همکاری با اعضای کمیسیون کارگری مستقر در فرمانداری تبریز در این راستا خاطرنشان کرد: تشکیل و فعال کردن کارخانه جهت از جلوگیری از هرگونه عواقب بعدی در این شرایط بسیار ضروری است، چراکه وقتی کارگران سایر واحدهای تولیدی، رکورد فعالیت در صنعت مادر استان را آنهم فقط  تنها به دلایل سوء مدیریتی می بینند انگیزه خود را برای فعالیت بیشتر از دست می دهند

وی با درخواست از دکتر خدابخش استاندار آذربایجان شرقی که خود سابقه مدیریت  ماشین سازی تبریز را در زمان دولتی بودن آن را داشته است، جهت تسریع و تشکیل جلسه اقدام  فوری برای این امر گفت: اینکه می بینیم به غیر از آقایان دکتر محمد حسین فرهنگی، دکتر اسماعیل سعیدی دکتر بیگی سه نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی، آقای علیرضا محجوب نماینده مردم تهران، ری و شمیرانات و آقای احمد امیرامیرآبادی فراهانی نماینده مردم قم نیز نامه تحقیق و تحفص را از این واگذاری امضا کرده اند نشان از حساسیت این موضوع دارد.

صادق زاده تأکید کرد: اگر به هشدارهای جامعه کارگری در مورد اهلیت مالکان جدید از هر لحاظ در واگذاری ها توجه لازم می شد شاهد بروز چنین مسایلی نبودیم  همانگونه که در واگذاری دو بار پیش از آن در کارخانه ماشین سازی تبریز دیدیم

وی افزود: منظور ما از اهلیت بحث بر سر این است که کسی مالک کارخانه شود که بتواند کارخانه را اداره و مدیریت کند و سرمایه هیچ کس به خطر نیافتد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها