رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 5 خبر
  • چهارشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۷ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 22 May

صریر: طرح ” مهری سبز با قلب های سبز” برای پانزدهمین سال متوالی به همت جمعیت خیریه قلب های سبز تبریز اجرا شد.

به گزارش خبرنگار صریر در تبریز، جمعیت خیریه قلب های سبز به عنوان نخستین مؤسسه با اهداف آموزشی – تحصیلی تبریز، از سال ۱۳۸۳ هر ساله طرح ساماندهی مدارس مناطق محروم با عنوان” مهری سبز با قلب های سبز” را برگزار می کند.

بنابر این گزارش، در این طرح دانش آموزان با دریافت پک لوازم التحریر، کتاب، نوشت افزار و لباس های فرم برای سال تحصیلی جدید آماده می شوند. امسال نیز همانند سالهای گذشته این جمعیت توانست با استفاده از ظرفیت های مردمی خود بیش از ۱۵۰۰ دانش آموز مناطق محروم را تحت پوشش این طرح قرار دهد. مراحل ابتدایی طرح “مهری سبز با قلب های سبز” در سال جاری از اواخر خرداد ماه آغاز شد و در هفته اول مهر با توزیع پک لوازم التحریر در مدارس مناطق محروم به کار خود پایان داد.

این طرح با هزینه ای بالغ بر یک میلیارد ریال توانست بخشی از نیازهای مدارس محروم را تامین نماید. با توجه به افزایش قیمت لوازم التحریر و عدم توانایی خانواده ها در مناطق محروم جهت خرید لوازم التحریر اجرای این طرح اهمیت ویژه ای پیدا کرد.

رضا رحیمی، مدیرعامل جمعیت خیریه قلب های سبز گفت: طرح ” مهری سبز با قلب های سبز” در سال ۹۷ برای پانزدهمین سال متوالی توسط جمعیت خیریه قلب های سبز اجرا شد. این جمعیت به عنوان نخستین موسسه خیریه با اهداف آموزشی در تبریز دانش آموزان مستعد و بی بضاعت را تحت پوشش و حمایت خود قرار داد اما با توجه به محدود بودن منابع مالی امکان حمایت مستمر از قشر وسیعی از دانش آموزان مناطق محروم وجود نداشت. با بالا رفتن درخواست حمایت از سوی مدیران مدارس برای دیگر دانش آموزان ایده اولیه طرح” مهری سبز با قلب های سبز” شکل گرفت.

به گفته وی در این طرح قرار بر این شد تا جمعیت خیریه قلب های سبز هر ساله در شروع سال تحصیلی جدید عده ای از دانش آموزان مستعد و بی بضاعت که مشکلات کمتری دارند تحت پوشش این طرح قرار داده و اقدام به تهیه و توزیع لوازم التحریر بین این دانش آموزان کند.

رحیمی ادامه داد: این طرح دو هدف اصلی را دنبال می کند. در سال های اولیه فعالیت جمعیت، کارگروه آموزش و تحقیق طی تحقیقات میدانی متوجه این موضوع گردید که میزان ترک تحصیل دانش آموزان دختر در مقاطع راهنمایی و دبیرستان بسیار بیشتر از دانش آموزان پسر می باشد.

وی ادامه داد: در واقع می توان گفت؛ هنگام بروز مشکلات مالی برای خانواده اولین گزینه پیش رو جلوگیری از تحصیل دختر خانواده بوده و این امر موجب بروز آسیب های اجتماعی جدی در این مناطق گشته بود. از این رو از اهداف اصلی این طرح پوشش هزینه تحصیلی این دانش آموزان و مانع شدن از بروز چنین معضلات اجتماعی می باشد. از جمله اهداف مهم دیگر این طرح ارتباط با خانواده های نیازمند و جذب مددجو بوده و هست. همه ساله در هنگام اجرای این طرح خانواده های زیادی به جمعیت معرفی شده و بعد از تحقیقات لازم عده ای از این خانواده ها جهت دریافت حمایت های مستمر جذب جمعیت می شوند.

رحیمی درباره اقلامی که در این طرح توزیع می شود اینگونه توضیح داد: این طرح شامل مواردی همچون پک لوازم التحریر، هزینه کتاب، هزینه لباس فرم مدارس و گاها تهیه کیف و کفش می باشد.  سعی ما همه ساله بر این بوده حداقل ۷۰۰ دانش آموز مناطق محروم را تحت پوشش این طرح قرار دهیم و خوشبختانه توانسته ایم هر سال بر این تعداد اضافه کنیم. در سال گذاشته بالغ بار ۱۰۰۰ نفر تحت حمایت این طرح قرار گرفتند و در سال جاری نیز توانستیم در حدود ۱۵۰۰ دانش آموز را پوشش دهیم.

وی ادامه داد: توجه به این نکته حائز اهمیت می باشد که افزایش قیمت لوازم التحریر در سال جاری هیچ خللی بر اجرای این طرح وارد نکرد و ما توانستیم در اوج گرانی لوازم التحریر افراد تحت پوشش طرح “مهری سبز با قلب های سبز ” را ۵۰ درصد افزایش دهیم. که این امر به علت مذاکرات ما با تولید کنندگان داخلی و استفاده از تولید ملی شکل گرفت. حمایت از تولیدات ملی از جمله دست آوردهای اجرای این طرح در سالهای اخیر بوده است.

رحیمی درباره آینده این طرح و انتظارات جمعیت از ارگان هایی همچون آموزش و پرورش بیان کرد: سعی ما بر این است با همکاری آموزش و پرورش تغییرات مثبتی برای سالهای آینده ایجاد کنیم. تصمیم ما بر این است که بجای توزیع پک ها در مدارس، مدیران مدارس تبریز نسبت به شناسایی و معرفی دانش آموزان مستعد و نیازمند به جمعیت اقدام کنند تا از این طریق هم در جذب مددجویان و حمایت مستمر آنان گام های مثبتی برداریم و هم مطمئن باشیم که این پک ها به دست نیازمندان واقعی می رسد. همچنین از آموزش و پرورش انتظار حمایت های معنوی و تسهیل در امور به منظور ایجاد گسترده تر این طرح را داریم.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها