رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۸
  • الأحد ۲۱ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 26 May

صریر: مدیرعامل جامعه نابینایان آذربایجان شرقی گفت: برخی مدیران که خودشان به طور رابطه‌ای مدیر شده‌اند، تمایل دارند تا نابینایان، کر و لال و معلول جسمی حرکتی بوده و هیچ حرفی از حق و حقوق خود به میان نیاورند.

به گزارش صریر از تبریز به نقل از شبستان، فرهاد عبدوی، مدیرعامل جامعه نابینایان آذربایجان شرقی در نشست خبری با اصحاب رسانه که در آستانه فرا رسیدن “روز جهانی عصای سفید” برگزار شد، اظهار داشت: وضعیت فیزیکی ساختمان کنونی جامعه نابینایان استان بسیار نامطلوباست.

وی ادامه داد: علاوه بر مشکلاتی که از مشترک بودن این واحد با کانون مهر دادگستری متوجه ما است، این واحد از نظر فیزیکی نیز مشکلاتی داشته و با مشکلاتی همچون چکه کردن سقف و قطعی گاز روبه‌رو هستیم که با سرد شدن هوا و رسیدن دما به زیر صفر، مشکلات تشدید خواهند شد.

عبدوی افزود: بخشی از محل استقرار کنونی جامعه نابینایان استان در پارک آتالار و آنار تبریز، از سوی شهرداری به کانون مهر خانواده دادگستری اختصاص داده شده است، نامه‌نگاری‌ها با ریاست شورای اسلامی شهر و شهردار تبریز  و وعده‌ها به منظور تخصیص کامل این واحد به جامعه نابینایان استان از سال گذشته، نتیجه‌ای نداشته و همچنان شاهد برخی اتفاقات ناگوار در این واحد اشتراکی هستیم.

وی با انتقاد از عملکرد شهرداری تبریز در خصوص مناسب‌سازی شهری به منظور رفاه حال جامعه نابینایان استان در طول شش سال گذشته، خاطرنشان کرد: پس از اتمام دوره شهرداری آقای نوین، شهردارهای بعدی تبریز، هیچ اقدامی در راستای مناسب سازی شهری و ارایه خدمات به نابینایان انجام نداده‌اند، جلساتی هم که برای مناسب سازی شهری برگزار می‌شد را حذف کرده‌اند و شهردار تبریز معتقد است که شهرداری هیچ وظیفه‌ای در قبال نابینایان ندارد، می‌توان گفت؛ شهرداری تبریز، جامعه معلولان و نابینایان را به حال خود رها کرده است.

مدیرعامل جامعه نابینایان آذربایجان شرقی ادامه داد: حتی مسیر بهزیستی تا جامعه نابینایان استان هم مناسب سازی نشده است، از این رو پیشنهاد کردیم تا پل عابر پیاده‌ای ساخته شود که گفتند طبق قانون، ممکن نیست، همچنین پارک آتالار و آنالار تبریز که به نام پارک اختصاصی معلولان کلنگ زنی شده بود نیز بسترسازی نشده است و آب نمای پارک نیز مناسب نابینایان نبوده و احتمال سقوط نابینایان به آن وجود دارد.

عبدوی با بیان این که برخی مدیران و مسؤولان دوست دارند، نابینایان حق خود را طلب نکنند، افزود: برخی مدیران که خودشان به طور رابطه‌ای مدیر شده‌اند، تمایل دارند تا نابینایان، کر و لال و معلول جسمی حرکتی بوده و هیچ حرفی از حق و حقوق خود به میان نیاورند، در این میان اگر نابینایی هم در اداره‌ای مشغول به کار است، سربار و اضافی تلقی می‌شود.

وی، مشکل اشتغال، ازدواج و تامین مسکن را از عمده مشکلات نابینایان عنوان کرد و گفت: برخی مدیران ما اعتقادی به اشتغال نابینایان ندارند، یکی از شغل‌هایی که برای نابینایان تعریف شده، اپراتوری تلفن است، اما مدیران ما با مجهز کردن اداراتشان به سیستم اپراتور خودکار، این فرصت شغلی را از نابینایان سلب کرده‌اند.

مدیرعامل جامعه نابینایان آذربایجان شرقی در ادامه، با بیان این که این تشکل جزو اولین‌ سازمان‌های مردم نهاد در استان است، عنوان کرد: این سمن با دارا بودن ۷۰۰ عضو فعال در حیطه‌های فرهنگی، ورزشی، اجتماعی، آموزشی و هنری فعالیت می‌کند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها