رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 5 خبر
  • چهارشنبه ۱ خرداد ۱۳۹۸
  • الأربعاء ۱۷ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Wednesday 22 May

صریر: میرزاپور گفت: هیأت مدیره کانون بازنشستگان تبریز وکیل‌الدوله نیست و باید به دنبال مسائلی باشد که اساسنامه و اعضای کانون آن را خواستار هستند.

به گزارش خبرنگار صریر در تبریز، حاج محمدصادق میرزاپور، که ۲۵ سال عضو هیئت مدیره و مدیرعامل جایگاه تعاونی ۸۳ (پمپ بنزین عباسی) است؛ فردی نام‌آشنا برای اهالی تبریز می باشد؛ او این بار کاندیدای دور ششم هیئت مدیره کانون بازنشستگان کلانشهر تبریز شده تا ایده‌های خود را در جهت تحقق مطالبات چندین ساله اعضای کانون عملیاتی کند.

همین مسأله بهانه‌ای شد تا به سراغ حاج صادق برویم تا اهداف و برنامه‌های این کاندیدای اصلح و شایسته انتخابات دور ششم هیئت مدیره کانون بازنشستگان تبریز را جویا شویم. وی در گفت‌وگو با خبرنگار صریر آذربایجان اظهار داشت: اعتقاد دارم « ایده نو، طرح نو، انتخاب نو » پشتوانه فردای بهتر و ارتقای منزلت بازنشستگان است.

وی که سابقه ۱۰ ساله فعالیت در هیأت مدیره و بازرسی انجمن صنفی جایگاه‌داران استان آذربایجان‌شرقی را داراست، با بیان این‌که ایده نو به معنای یک تصور ذهنی و نخستین گام برای حل مشکلات و برآورده ساختن نیازها و اولویت‌ها است، خاطرنشان کرد: برای رسیدن به آرمان‌ها و تحقق مطالبات بازنشستگان تلاشگر نیازمند همراهی و خرد جمعی هستیم تا بتوانیم با ایده‌های نو گامی ارزشمند در جهت تحقق مطالبات برداریم.

حاج محمدصادق میرزاپور با اشاره به این‌که منظور از طرح‌نو روش رسیدن به هدف کلی با توجه به اساسنامه است، تصریح کرد: عقیده بنده آن است که اساسنامه همان نقشه راه کانون است، چراکه حاوی مجموعه قواعد مهم در چارچوب قانون برای برنامه‌ریزی و اجرای مصوبات است، به عبارت بهتر سیاست‌گذاری و خط مشی کانون بر اساس مواد اساسنامه است که باید مورد توجه قرار گیرد.

مدیرعامل جایگاه تعاونی ۸۳ (پمپ بنزین عباسی) ادامه داد: اعضای کانون بازنشستگان تبریز برای تحقق مطالبات چندین ساله خود ناگزیر به انتخابی نو هستند تا با حفظ امانتداری، رصد مطالبات و صداقت در رفتار کاندیدای منتخب، به دنبال تعامل حداکثری برای حل مشکلات مبتلابه باشد.

وی با بیان این‌که هیأت مدیره کانون بازنشستگان تبریز وکیل‌الدوله نیست و باید به دنبال مسائلی باشد که اساسنامه و اعضای کانون آن را خواستار هستند، گفت: آگاهی به مسائل و مشکلات، داشتن تخصص علمی، اجتماعی و فرهنگی، تعهد اخلاقی، دغدغه‌مندی، پرهیز از تضادگرایی و … از جمله ویژگی‌های کاندیدای اصلح انتخابات دور ششم هیئت مدیره کانون بازنشستگان تبریز است.

میرزاپور با اشاره به اهداف خود نیز یادآور شد: تلاش در جهت ایجاد کمیته های تخصصی، راه‌اندازی شرکت تعاون(تأمین رفاه) و پیگیری برای بهره‌مندی اعضای کانون بازنشستگان از مراکز درمانی، تفریحی، رفاهی و ورزشی با هدف تحقق نشاط اجتماعی از جمله اهداف بنده است.

مدیرعامل جایگاه تعاونی ۸۳ (پمپ بنزین عباسی) در پایان خواستار حضور حداکثری بازنشستگان در انتخاب هیأت مدیره کانون شد و افزود: انتظار داریم جهارشنبه ۲۵ مهر شاهد حضور پرشور اعضا در سالن سینما سرباز اسلام تبریز باشیم.

گفتنی است، ائتلاف رفاه بازنشستگان با شعار « ایده نو، طرح نو، انتخاب نو » متشکل از آقایان حاج محمدصادق میرزاپور، عباس ایمانی، حسن نجات، مهدی یگانه خواجه‌ای، عبدالله حسنی، محمدرضا نگاه قراملکی، رضا پورحسن، ابراهیم فروغ باقری و محمود فرشباف؛ قرار است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها