رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۸
  • الأحد ۲۱ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 26 May

صریر: مولوی گفت: علت کندی این طرح تبدیل نشدن آن به عنوان مطالبه عمومی و مطالبه گری نکردن مدیران ارشد و مسوولان استانی است.

به گزارش خبرنگار صریر در تبریز، مصطفی مولوی امروز در جریان بازدید اصحاب رسانه از روند اجرای خط یک و ۲ قطار شهری تبریز به ارایه توضیحاتی از پروژه پرداخت و با اشاره به کندی پیشرفت اجرای قطار شهری تبریز اظهار داشت: علت کندی این طرح تبدیل نشدن آن به عنوان مطالبه عمومی و مطالبه گری نکردن مدیران ارشد و مسوولان استانی است.

مدیرعامل قطار شهری تبریز از رسانه ها خواست اجرای این طرح را به عنوان یک مطالبه عمومی پیگیری کرده و روند اجرای آن را براساس اصول فنی و اطلاعات کامل منعکس کنند.

وی با بیان این‌که سازمان قطار شهری تبریز در سال ۱۳۷۹ تاسیس و مطالعات امکان سنجی خطوط این طرح در اواخر سال ۱۳۸۰ و عملیات اجرایی آن در سال ۱۳۸۱ آغاز شد، گفت: خطوط قطار شهری تبریز شامل ۴ مسیر یه طول ۷۰ کیلومتر با ۷۰ ایستگاه و یک خط برون شهری از تبریز به شهر سهند به طول حدود ۲۰ کیلومتر است.

مولوی خاطرنشان کرد: قطار شهری تبریز در ۴ خط در شورای عالی ترافیک شهرهای کشور مصوب شده است و تلاش می شود خط پنجم نیز به تصویب برسد.

وی افزود: خط یک این طرح به طول ۱۷.۲ کیلومتر با احداث ۱۸ ایستگاه از میدان ائل گلی تا ایستگاه لاله در ۳ مرحله اجرا می شود که تاکنون عملیات اجرایی آن به حدود ۸۱ درصد پیشرفت فیزیکی رسیده و ۱۱ ایستگاه این خط به بهره برداری رسیده است.

مدیرعامل قطار شهری تبریز یادآوری کرد: خط ۲ نیز به طول ۲۲.۴ کیلومتر با ۲۰ ایستگاه از منطقه قراملک تا میدان بسیج اجرا می شود که تا کنون حدود ۴.۸ کیلومتر از این خط حفاری شده است.

مولوی با بیان اینکه حفاری خط دوم قطار شهری با استفاده از دستگاه دوم حفاری ( T.B.M) به زودی به طور رسمی آغاز می شود، ادامه داد: تلاش می شود این خط تا منطقه خاوران و باسمنج توسعه یابد تا به ساکنان حومه تبریز نیز خدمات ارایه دهد.

وی گفت: خط سوم این طرح به طول ۱۵ کیلومتر با ۱۴ ایستگاه از فرودگاه بین المللی تبریز تا پایانه اتوبوس های بین شهری اجرا می شود.

مدیرعامل قطار شهری تبریز اظهار داشت: خط ۴ قطار شهری تبریز به طول ۱۵.۴ کیلومتر از میدان آذربایجان تا منطقه یوسف آباد اجرا می شود که مطالعات آن انجام شده و مسیر این طرح نیز در حال بازبینی است.

مولوی افزود: خط ۵ قطار شهری تبریز نیز در صورت تصویب از ایستگاه لاله تا خسروشهر اجرا می شود تا مسافران درون شهری این منطقه را جابجا کند و از ترافیک این منطقه بکاهد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها