رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۸
  • الأحد ۲۱ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 26 May

صریر: دست پاک با بیان این‌که فرش دستبافت ایران؛ شناسنامه کشور است، گفت: بیش از دو میلیون نفر در هنر صنعت قالیبافی کشور فعالیت دارند.

به گزارش خبرنگار صریر در تبریز، فرشته دست‌پاک، معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت شب گذشته در نشست خبری با اصحاب رسانه در تبریز به تشریح فعالیت ها و برنامه های مرکز ملی فرش ایران پرداخت و اظهار داشت: سال ۹۷ بسیار سخت به لحاظ اقتصادی برای کشور بود، چراکه بسیاری از مشکلاتی که امسال تجربه کردیم بار بزرگی از آنها بر دوش وزارت صمت داشت.

رئیس مرکز ملی فرش ایران ادامه داد: امیدواریم در سال جدید با تلاش، همت و  روحیه‌دهی نشاط را ایجاد کرده و بار این مشکلات را کاهش داد که البته روحیه امید را می‌توان از طریق رسانه‌ها بر مردم تزریق کرد. امیدواریم بتوان قدردان قالیبافان شد که سال‌ها هنر دست خود را سینه به سینه منتقل کرده و باعث فرهنگ کشور شده‌اند. 

دست‌پاک ادامه داد: فرش دستبافت ایران به عنوان شناسنامه دوم و پرچم دوم ایران است به طوریکه هر جا می رویم فرش ایران درخشیده و نام‌آور است. فرش دستبافت موجب فرهنگ و تمدن برای کشور است، به عبارت دیگر فرش دستبافت، زعفران و پسته از جمله سه کالای استراتژیک در کشور بوده ولی هیچ کدام به اندازه فرش قدمت ندارد.

معاون وزیر صنعت، معدن و تجارت با اشاره به آمار غیررسمی مبنی بر اینکه بیش از دو میلیون نفر جمعیت قالیبافی کشور است، تصریح کرد: هر روستایی بروید قطعا با زنی پشت دار قالی مواجه خواهید شد که آذربایجان‌شرقی نمونه بارز است.

دستپاک با اشاره به برگزاری سیزدهمین المپیاد فرش در تبریز اظهار داشت:  المپیاد فرش دانش‌آموزی و دانشجویی برای توسعه و ترویج و نیاز جامعه در دو بخش دانش آموزان و دانشجویان در چندین رشته برگزار می‌شود.

وی با بیان اینکه این همایش از  سال گذشته در اصفهان برگزار شد، توضیح داد: امسال تبریز میزبان ۱۶۰ نفر از ۱۸ استان بود به طوریکه ۱۴۷ زن و ۱۳ مرد در این المپیاد شرکت کرده بودند که  ۸۱ نفر آنها دانشجو و ۷۹ دانش‌آموز در ۴ رشته رنگرزی، بافت، مرمت و طراحی شرکت کرده‌اند.

رئیس مرکز ملی فرش ایران  با بیان اینکه ۲۱ نفر در بخش رنگرزی، ۴۷ نفر در بخش طراحی، ۵۳ نفر در بخش بافت و ۱۹ نفر در بخش مرمت شرکت کرده بودند، افزود: ۹ نفر در بخش دانش‌آموزی و ۱۲ نفر در بخش دانشجویی رتبه اول تا سوم ابن المپیاد را به دست آوردند.

وی خاطرنشان کرد: استان‌های با بیشترین شرکت کننده  اعم از اصفهان، خراسان فارس و تهران بودند، افزود: بیشترین رتبه برتر در این المپیاد  به ترتیب برای استان‌های خراسان رضوی، اصفهان و تهران و سایر استان‌ها است که رتبه برتر اول برای استان فارس و دوم در بین رتبه‌ها تهران و سوم استان خراسان جنوبی بود. آذربایجان شرقی و اصفهان به صورت مشترک در رتبه چهارم قرار گرفتند.

دست پاک در پاسخ به گلایه‌ای مبنی بر اینکه استان آذربایجان‌شرقی،‌ پایتخت فرش جهان اعلام شده ولی نتوانسته رتبه خوبی در المپیاد به دست بیاورد، گفت: همیشه استان آذربایجان‌شرقی در المپیادها رتبه برتر آورده و امسال استان‌های دیگر تلاش فراوان کرده بودند تا در پایتخت فرش حائز رتبه‌های برتر باشند و باید اجازه رقابت را داد.

وی ادامه داد: هیچ صنعتی در کشورمان به اندازه صنعت فرش در خصوص اشتغال تاثیرگذاری ندارد، ایجاد شغل در این صنعت ارزان است و با حدود ۱۰ تا۲۰ میلیون تومان امکان ایجاد شغل در صنعت فرش است، همچنین این صنعت می‌تواند اشتغال‌زایی در روستاها داشته باشد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها