رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۸
  • الأحد ۲۱ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 26 May

صریر: بیگی گفت: باید زمانی به سمت انتخابات استانی پیش رفت که شوراهای اسلامی شهر و روستا آنقدر تقویت شده باشند که سطوح خُرد و مناطق دورافتاده مشکلی از حیث رسیدگی نداشته باشند.

به گزارش صریر از تبریز، «احمدعلیرضا بیگی» به ابعاد مختلف استانی شدن انتخابات اشاره کرد و اظهار داشت: طراحان استانی شدن انتخابات معتقدند به واسطه این موضوع نمایندگان در سطحی بالاتر از سطح و کارکردهای فعلی می توانند ایفای نقش کنند چرا که امروز گرفتار کارهای جزئی حوزه انتخابیه شده و لاجرم در حوزه قانونگذاری توفیق کمی دارند و این کار فرصت نظارت بر کارکرد قوا به خصوص قوه مجریه را از آنها می گیرد.

نماینده مردم تبریز، اسکو و آذرشهر در مجلس شورای اسلامی در ادامه با بیان اینکه ظاهرا این نظر درست است اما در نهایت نتیجه نخواهد داشت، عنوان کرد: الگوی مشابه را تا کنون برای تهران شاهد بوده ایم که کاربرد نیز دارد و مردم به ۳۰ نماینده رأی می دهند اما این مدل فراگیر برای کل کشور نیست.

وی افزود: در محدوده تهران بزرگ یک لیست رأی می آورد و هر کدام از اعضا حداقل ۲ میلیون رأی می آورند و در نهایت فردی با یک میلیون و ۴۰۰ هزار نفر رأی نمی آورد چنانچه در مجلس نهم که اصولگرایان لیست پیروز را داشتند محجوب با بیش از یک میلیون و ۲۰۰ هزار رأی از لیست اصلاح طلبان نتوانست به مجلس راه پیدا کند و در دوره دهم نیز حداد عادل نتوانست حتی با کسب یک میلیون و ۴۰۰ هزار نفر به مجلس راه پیدا کند و این اتفاق به این معنا است که این تعداد افراد در تهران احساس می کنند نماینده ای از آنها در مجلس نیست.

علیرضابیگی ادامه داد: اگر این الگو به کل کشور تعمیم داده شود عده زیادی از افراد کشور هم احساس خواهند کرد کسی از جانب آنها در مجلس نیست؛ برای مثال ممکن است از یک شهر در یک استان ۱۰ نماینده وارد مجلس شده و از ۳ شهر آن استان فردی وارد مجلس نشود و یا مثلا ممکن است از اقلیت سنی نماینده کمی به مجلس راه پیدا کند.

عضو کمیسیون امور داخلی کشور و شوراها در مجلس شورای اسلامی در پایان با بیان اینکه با استانی شدن انتخابات نقاط دور و کم جمعیت از توجه و التفات نماینده دور خواهند ماند، خاطرنشان کرد: باید زمانی به سمت انتخابات استانی پیش رفت که شوراهای اسلامی شهر و روستا آنقدر تقویت شده باشند که سطوح خُرد و مناطق دورافتاده مشکلی از حیث رسیدگی نداشته باشند.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها