رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • یکشنبه ۵ خرداد ۱۳۹۸
  • الأحد ۲۱ رمضان ۱۴۴۰
  • 2019 Sunday 26 May

صریر: تعدادی از خبرنگاران نشریات، خبرگزاری‌ها و رسانه‌های دیداری و شنیداری در اقدامی ارزشمند کارت هدیه خود را برای آزادی یک زندانی غیرعمد اهدا کردند.

به گزارش صریر از تبریز، نشست خبری مدیر ستاد دیه استان آذربایجان‌شرقی امروز در حالی برگزار شد که در پایان جلسه به پیشنهاد یکی از خبرنگاران؛ مقرر شد به همت اهالی رسانه یک زندانی ملی و جرایم غیر عمد استان تا روز میلاد امام حسین مجتبی(ع) از بند آزاد شود.

بنابر این گزارش، در همین راستا؛ تعدادی از خبرنگاران با اهدای کارت هدیه خود که از سوی ستاد دیه استان تدارک دیده شده بود؛ در اقدامی ارزشمند، نخستین مبالغ لازم برای آزادی یک زندانی را جمع آوری کرده و قرار شد طی روزهای آینده کارهای آزادسازی آن فرد زندانی با محکومیت مالی ۳ میلیون تومان فراهم شود.

«رسول تقی‌پور» مدیر ستاد دیه استان در واکنش به این اقدام اصحاب رسانه استان اظهار داشت: امیدوارم این کار خیر و حسنه شما خبرنگاران؛ تبدیل به فرهنگی عمومی برای کمک به هم‌نوعان نیازمند در جامعه شود.

وی با بیان این‌که فرهنگ اهدای هزینه مراسم ختم، تاج گل، ضیافت و … نیز برای آزادسازی زندانیان طی سال های اخیر در تبریز رواج یافته است، افزود: گاهی مردم فکر می‌کنند که حتما باید مبالغ میلیونی به ستاد دیه اهدا کنند، در حالی که ما کمک ۵۰ هزار تومانی نیز داشته ایم و هیچ اجباری برای افراد در این زمینه نیست.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها