رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 2 خبر
  • دوشنبه ۲۰ آبان ۱۳۹۸
  • الإثنين ۱۳ ربيع أول ۱۴۴۱
  • 2019 Monday 11 November
رییس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان‌شرقی:

آذربایجان‌شرقی مقام دوم کشور در تولید آلبالو را دارد

صریر: فتحی گفت: سال گذشته میزان تولید آلبالو در استان ۱۰۲۷۸ تن بود و بر اساس برآوردهای اولیه میزان تولید این محصول در سال جاری بیش از ۱۱۶۷۶ تن برآورد شده است.

به گزارش صریر در تبریز، «فرامرز افشانی» در جمع خبرنگاران با اشاره به برگزاری موفق دومین جشنواره استانی برداشت آلبالو در شهر تسوج اظهار داشت: شهرستان شبستر با داشتن ۱۲۰۰ هکتار درختان آلبالوی بارور و ۳۰۰ هکتار باغ جدید تحت کشت درختان آلبالو ، در زمینه تولید و برداشت این محصول رتبه اول استان آذربایجان شرقی را دارد.

مدیر جهادکشاورزی شهرستان شبستر گفت: بیشترین برداشت آلبالو در شهرستان شبستر یعنی تقریباً ۷۰ درصد آلبالو و ۹۵ درصد فراوری و تولید خشکبار این محصول در بخش تسوج انجام می شود.

وی با بیان اینکه سالانه ۶ هزار تن آلبالو از باغات شهرستان شبستر برداشت می‌شود، ادامه داد: این شهرستان در زمینه تولید و برداشت این محصول رتبه اول استان آذربایجان شرقی را دارد و شهرستان های مرند، اهر و جلفا بعد از شبستر به ترتیب در رده های بعدی تولید آلبالو قرار دارند.

افشانی افزود: آلبالوی ژنوتیپ محلی، مجاری، بوترمو، تک دانه، گیلاسی، گیسویی از ارقام مهم آلبالوی کشت شده در باغات بخش تسوج است که با اصلاح نهال و شیوه آبیاری و استفاده به موقع از سموم آفات نباتی تولید آلبالو در شهرستان افزایش می یابد.

۱۵ درصد باغات آلبالوی کشور در آذربایجان‌شرقی است

همچنین رییس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان‌شرقی در جمع خبرنگاران با بیان این‌که استان دارای بیش از ۱۵ هزار هکتار باغ آلبالو است که حدود ۱۵ درصد باغات آلبالوی کشور را شامل می شود، اظهار داشت:  مقام دوم کشور را در تولید این محصول در اختیار داریم.

«اکبر فتحی» با اشاره به وضعیت باغات آلبالو در آذربایجان شرقی اعلام کرد: باغات بارور شامل ۱۹۴۶ هکتار و باغات غیربارور شامل ۳۱۰ هکتار است. سال گذشته میزان تولید آلبالو در استان ۱۰۲۷۸ تن بود و بر اساس برآوردهای اولیه میزان تولید این محصول در سال جاری بیش از ۱۱۶۷۶ تن برآورد شده است.

وی با اشاره به اینکه متوسط عملکرد آلبالو برابر با ۶ تن در هکتار بوده و عملکرد باغات شاخص بیش از ۸ تن در هکتار است، افزود: حدود ۳۰ درصد تولید معادل (۳۵۰ هزار تن) جهت مصرف در تهیه محصولات خانگی اعم از مربا و شربت و ۷۰ درصد دیگر معادل ۱۱۳۲۶ تن به صورت فرآوری شده در واحدهای فرآوری مصرف می‌شود.

وی خاطرنشان کرد: بخش اعظم محصولات تولید شده از این میوه در کارخانجات فرآوری میوه به شکل کنسانتره آلبالو، مربا، شربت و پوره به کشورهای خارجی به ویژه کشورهای حوزه خلیج فارس، آسیای میانه و روسیه صادر می‌شود.

رئیس سازمان جهاد کشاورزی آذربایجان شرقی با بیان اینکه ۹۰ درصد سطح زیر کشت استان را ارقام بومی تشکیل می‌دهند، گفت: ۱۰ درصد نیز شامل ارقام اصلاح شده اعم از آلبالو مجاری رقم سگانی و بوترمو می‌شود.

وی با اشاره به وضعیت باغات استان خاطرنشان کرد: طبق آمار سال گذشته، استان ما دارای ۱۱۲ هزار و ۱۴۴ هکتار باغات درختان مثمر معادل با ۴.۱۸ درصد سطح باغات کشور بوده و از این نظر رتبه ششم را به خود اختصاص داده است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

داغ بر دل « قره‌داغ »

به گزارش صریر از تبریز، هشت سال پیش در یکی از نشریات پرونده‌ای کار شد که چرا ارسباران، شمال ایران(سواحل خزر) نشد؟ آن روز از بکرترین جنگل‌های ایران گفتیم که به دلیل عدم توجه به زیرساخت‌های گردشگری در اطراف آن، کمترین توجه را به عنوان مقصد گردشگری به خود جلب کرده بود. یعنی اگر از کودک این سرزمین بپرسید شمال کجاست؟ پاسخ مشخص است، اما جایی که از قره‌داغ و ارسباران بپرسیم، پاسخ شاید مشخص نباشد. ارسبارانی که هر چه از زیبایی‌هایش بگوییم کم گفته‌ایم. منطقه‌ای که تا مرز ثبت جهانی رفته و پرونده‌اش همچنان باز است. «انوشیروان شیروانی» مجری پرونده ثبت جهانی جنگل‌های ارسباران روزی گفت: «یک شیرمرد در قامت استاندار می‌تواند بخشی از منطقه حفاظت شده ارسباران را ثبت جهانی کند.» این جمله تاریخی درد این روزهای ارسباران است. منطقه ای که از شیرمردان و شیرزنان انگار تهی شده و به جایی رسیده که با پرونده‌ای باز برای ثبت جهانی شدن، از ویژگی‌های خود برای جهانی شدن تهی می شود. این روزها ارسباران سبز دیروز به رنگ الوار و چوب در آمده است. اگر روزی به خاطر بخش های کشاورزی و عشایر نشینی این منطقه ثبت جهانی نشد، فردا این منطقه برای از بین رفتن ویژگی های اصلی خود شاید دیگر جهانی نشود. حکایت غریبی‌است، اگر دیروز بر اثر اتفاق، آتش به جان دیگر اثر جهانی‌مان یعنی بازارتاریخی تبریز افتاد، این روزها برخی سودجویان آتش به جان نگین‌ِ سرسبز آذربایجان انداخته‌اند و جنگل‌های قره‌داغ را به یغما می‌برند و نکته‌ی کار این‌جاست که این‌طرفِ قضیه نه از سازمان محیط‌ زیست صدایی در می‌آید و نه سازمان میراث فرهنگی و گردشگری استان دلش به حال این میراث می‌سوزد. از سوی دیگر استاندار هم می‌گوید که خبرسازی کار دشمنان است و کار، کارِ انگلیسی‌هاست. یاد آن مسئول چنددهه قبل می‌افتیم که می‌گفت اینها نوار است و واقعیت ندارد. طی این ماه‌ها جز امام جمعه ‌تبریز صدای اعتراضی برای به یغما رفتن این ثروت بلند نشده است و همه دورهم «جشن ماست‌مالی» را برگزار می‌کنند و می‌گویند خبری نیست. در میان این «خبری نیست‌ها» پوپولیست‌های مجازی و حقیقی خبرساز شده‌اند و فریاد وامصیبتا سر می‌دهند و برای خود فالوور جمع می‌کنند. این جماعتِ پوپولیست برایشان مهم نیست که آنچه منتشر می‌کنند چه اثراتی در جامعه دارد، هدف آنها در مرحله اول دیده‌ شدن و در مرحله دوم ریختن هیزم بر آتش قومگرایی است، چرا که خمیر آنها آماده پخت است برای تجزیه طلبان. این روزها باید برگردیم به جمله انوشیروانی شیروانی. این روزها بیش از همه چیز و همه کس، مسئولِ شیرمرد و شیرزنی می‌خواهیم که بگوید چرا حمل و نقل چوب و الواری که قرار بود ممنوع شود، همچنان در روز روشن انجام می شود؟ این روزها این شیرمرد و شیرزن کجا هستند که جلوی به یغما رفتن ثروت عمومی این دیار را بگیرند؟ این روزها نباید اجازه بدهیم داغی دیگر بر دل قره داغ بماند. زلزله ورزقان برای این منطقه کم نبود؟ جعفر محرم پور

آخرین خبرها