رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • جمعه ۲۰ تیر ۱۳۹۹
  • الجمعة ۱۹ ذو القعدة ۱۴۴۱
  • 2020 Friday 10 July

صریر: نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس گفت: بلاتکلیفی کارخانه‌هایی مثل ماشین‎سازی و هپکو حاکی از این است که دولت برنامه‎ای برای احیای آنها ندارد؛ چرا که باوجود میل باطنی و تحت فشار قانون این واگذاری‎ها را پس گرفته است.

به گزارش صریر از تبریز به نقل از فارس، احمدعلیرضا بیگی با بیان اینکه کارخانه‎های ماشین‎سازی و ریخته‌گری تبریز به سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران بازگردانده شده است، اظهار کرد: طبق مصوبه هیئت واگذاری قرار بود حسابرسی ویژه از اقدامات خریدار بخش خصوصی «سهامدار سابق» توسط سازمان خصوصی‎سازی برای دوره تصدی این خریدار در شرکت‎های فوق به منظور تعیین خسارات احتمالی صورت گیرد.

وی افزود: در ابتدا بنا بود این کارخانه‌ها برای تامین کسری «صندوق حمایت و بازنشستگی کارکنان فولاد»، به این صندوق واگذار شوند تا صندوق نیز کارخانه‎ها را بفروشد، طلب خود را بردارد و مازاد را به دولت بازگرداند؛ ولی با توجه به اینکه صندوق حمایت و بازنشستگی کارکنان فولاد به تعهدات خود عمل نکرده، عملا این واگذاری از صندوق خلع شده و به سازمان گسترش و نوسازی صنایع واگذار می‎شود.

بیگی تصریح کرد: سازمان خصوصی سازی با استفاده از قرارداد منعقده از تاریخ ۲۱ دی ماه ۹۸ تا زمان تحقق فروش باید ورود یابد و اعمال مدیریت دو شرکت ریخته‎گری و ماشین‎سازی تبریز بر عهده سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران است.

نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی ادامه داد: در واقع دولت (سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران) موظف است طی ۹ ماه نسبت به آماده‎سازی، احیاء ساختار مالی و نیروی انسانی این دو شرکت به منظور واگذاری مجدد توسط سازمان خصوصی‎سازی مطابق قانون اجرای سیاست‎های کلی اصل ۴۴ اقدام کند.

استاندار سابق آذربایجان‎شرقی متذکر شد: اسناد و مدارکی که افشا شده و در مرحله قضایی قرار گرفته نشان می‎دهد واگذاری شرکت‎هایی مثل ماشین سازی، ریخته‎گری و هپکوی اراک برخلاف قانون بوده و دولت با وجود میل باطنی و تحت فشار این واگذاری‎ها را پس گرفته است.

وی در پاسخ به سوال خبرنگار فارس مبنی بر دلیل بلاتکلیفی شرکت ماشین سازی تبریز و عدم معرفی هیات مدیره شرکت توضیح داد: بلاتکلیفی کارخانه‌ها حاکی از این است که دولت برنامه‎ای برای احیای آنها ندارد؛ چرا که اساسا قائل به این فرآیند نیست و مجبور بود این واگذاری‎ها را پس بگیرد؛ در نتیجه اقدام قابل توجهی نیز انجام نمی‎دهد.

نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی در عین حال خاطرنشان ساخت: کارخانه هپکوی اراک نیز وضعیت مشابهی داشته و در بلاتکلیفی به سر می‎برد.

پیشنهاد واگذاری شرکت‌ ماشین سازی به مردم در قالب سهام عدالت

بیگی در ادامه ابراز داشت: توصیه و خواسته ما از دولت این است که این صنایع را در قالب سهام عدالت به مردم واگذار کند تا مردم سهامداران این واحدها و کارخانه‎ها شوند.

وی تصریح کرد: اگر این کارخانه‎ها در قالب قانون سهام عدالت به گروه‌های اول، دوم و سوم جامعه واگذار شود و اینها مجمع عمومی و هیات مدیره تشکیل دهند و سرمایه‎گذاری کنند، با این وسیله تعداد قابل توجهی از افراد جامعه توانمند خواهند شد؛ این نه تنها در مورد ماشین‌سازی تبریز بلکه در ارتباط با هپکوی اراک و کشت و صنعت مغان نیز صادق است.

پشت پرده بذل و بخشش صنایع به افراد خاص

بیگی افزود: حتما پشت پرده‎ای در برخی بذل و بخشش‎ها وجود دارد و هدف این است صنایع بزرگ به دست مردم نیفتد تا افرادی بر این صنایع مسلط شوند که ثروت‎های کلانی به جیب زده و بر سرنوشت مردم سیطره یابند.

نماینده تبریز، آذرشهر و اسکو در مجلس شورای اسلامی اذعان داشت: آیا بهتر نیست این ثروت را به جای بذل و بخشش بی‎حساب و کتاب به یک فرد صاحب نفوذ به خود مردم بدهیم؟

براساس این گزارش مدیرعامل کارخانه ماشین‌سازی تبریز اخیر در جمع خبرنگاران گفته بود هیات مدیره کارخانه ماشین‌سازی هنوز تشکیل نشده و تنها هیات مدیره این کارخانه یک عضو دارد.

با تصویب هیات عالی واگذاری و با ابلاغ وزیر اقتصاد، سهام گروه ماشین‌سازی تبریز به دولت و سازمان گسترش و نوسازی صنایع ایران بازگردانده شد تا پس از قیمت‌گذاری مجدد، شرکت ماشین‌سازی و املاک ائل‌گلی این شرکت را به صورت جداگانه واگذار کند.

گزارش فارس حاکی است، شرکت ماشین سازی تبریز با بیش از پنجاه سال سابقه تولید انواع ماشین‌های ابزار و ارائه مستمر خدمات پس از فروش در سطح کشور جزو کارخانجات قدیمی ایران محسوب می‌شود؛ اما این شرکت با سابقه طی سال‌های اخیر با مشکلات متعددی مواجه بوده است.

این شرکت بر اساس اصل ۴۴ قانون اساسی چندبار توسط سازمان خصوصی واگذار و به دلیل عدم بررسی اهلیت خریدار توسط سازمان خصوصی سازی، پس از واگذاری با مشکلاتی مواجه شد.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

مرثیه‌ برای کوچه‌ای که حرمت داشت

به گزارش صریر از تبریز، تا چند وقت پیش، کوچه ارک برای خود هویّتی داشت. همسایه ارک بزرگ بودن و همسفره نمازگزارانِ مصلّی نعمتی بود برای این کوچه. تا این‌که پروژه پیاده‌راه در برنامه‌های بلدیه‌چی جماعت قرار گرفت و به اصطلاح خودشان گفتند: ارک را #شانزه‌لیزه_تبریز می‌کنیم! و این‌گونه شد که هویّت و حُرمت محله و مرکز شهر مثل دانه‌های تسبیح از هم پاشید.  وجود دانشگاهی غیرانتفاعی که به خاطر درآمد حاصل از شهریه، به دانشجویان از نوع آن‌چنانی‌اش نمی‌تواند بگوید بالای چشم‌تان ابروست، نیز مزید بر علت ولنگاری در کوچه ارک است. به این معجون بیافزایید کافه‌های قارچ‌وار از نوع اَجَق‌وَجَق با دکوراسیون‌های دالانی و تنگ، نورپردازی تاریک و به اصطلاح خودشان خفن! که شدت دود سیگار و قهوه و خنده دخترکان و پسرکان من و شما را به هم آمیخته است و این طرف‌تر ساقیانی که از صبح تا شام کوچه ارک را متر می‌کنند و نتیجه‌اش نوجوانان و جوانان کِرِخ شده است که در کوچه پس کوچه‌های ارک روی زمین نعشه و متوهم  افتاده‌اند و به ریش روزگار، مستانه می‌خندند.  روزنامه‌نگار جماعت که دیوارش کوتاه است و اگر چیزی بنویسد کارش با کرام‌الکاتبین است. آیا مدعی‌العموم هم نمی‌تواند به این بحث وارد شود و از گند بزرگی که شهرداری به سودای شانزه‌لیزه کردن ارک در این محل راه انداخت، دادخواهی کند؟ حرف این است که ارک ـ و حتی مقصودیه ـ بدون ملاحظات و محاسبات شهرسازی، و به صورت دیمی تبدیل به پیاده‌راه شدند و همین است که امروز، هر دو پروژه در غیاب پیوست فرهنگی و اجتماعی، پاشنه آشیل بافت تاریخی و فرهنگی شهر شده است.  جناب مدعی‌العموم! فرض کنیم این بچه‌ها که از صبح تا شام در این کوچه سرگردان بالا و پایین می‌روند، فرزندان من و شما هستند. این بستر آلوده را چه کسی آماده کرده تا مرکز شهر به این شکل و شمایل در آید؟ مسبب از هم پاشیدگی این کوچه ـ و خانواده‌ها ـ کیست؟ چه کسی پاسخگوی این شلختگی است؟ امروز هیچ کسی حتی جرات عبور دادن خانواده‌اش از کوچه ارک نیست!    تا چند وقت پیش، کوچه ارک برای خود حرمتی داشت. همسایه ارک بزرگ بودن و همسفره نمازگزاران مصلّی نعمتی بود برای این کوچه. فرهاد باغشمال

آخرین خبرها