رفتن به بالا
  • تعداد اخبار امروز : 0 خبر
  • جمعه ۲۰ تیر ۱۳۹۹
  • الجمعة ۱۹ ذو القعدة ۱۴۴۱
  • 2020 Friday 10 July

صریر: سمیه غنی‌زاده در طرحی ابتکاری با دعوت از کودکان شهر به ارتباط زنده ویدئویی، راهی برای رفع دلتنگی کودکان در خانه ارائه کرده است.

به گزارش صریر از تبریز به نقل از شبستان، روانشناس کودک است و کارش بازی با کودکان؛ لذت زندگی را به غنچه‌های نوشکفته یاد می‌دهد. این روزها اما دل‌نگران دوستان کودک و تمام بچه‌هایی است که همراه خانواده در قرنطینه خانگی به سر می‌برند.

دلواپس دلتنگی کودکان در قرنطینه و فاصله‌ای که این بیماری بین مردم انداخته است و والدینی که بیشتر مشغول فضای مجازی و اخبار کرونا هستند تا کودکانی که این روزها، به دور از همبازی‌ها و محیط‌های بازی، مجبور به خانه‌نشینی شده‌اند.

این دل نگرانی‌ها موجب شد تا طرحی ابتکاری به کار بندد و از طریق فضای مجازی، قدم به دنیای کودکانه بچه‌ها بگذارد. ارتباط زنده ویدئویی برقرار کرد تا این بار بر خلاف دیگران که دنبال کارشناس و دکتر و کمدین هستند، کودکان بتوانند مهمان برنامه‌اش باشند و از تجربیات خود در این ایام برای دوستانشان بگویند. شعر بخوانند، موسیقی اجرا کنند و راهکارهای رفع دلتنگی در این روزها را با دوستانشان به اشتراک بگذارند.

سمیه غنی‌زاده در طرحی ابتکاری با دعوت از کودکان شهر به ارتباط زنده ویدئویی، راهی برای رفع دلتنگی کودکان در خانه ارائه کرده و آنها را به آینده‌ای زیبا امیدوار کرده است.

البته در این راه تنها نیست و علاوه بر هنرنمایی کودکان، هنرمندان حوزه کودک نیز دعوت او را قبول کرده و در این طرح مشارکت دارند. قصه‌گویی، عروسک‌گردانی، آواز و موسیقی، برنامه‌های جانبی این ارتباط ویدیویی با کودکان است.

اخبار مرتبط

نظرات

یادداشت ویژه

مرثیه‌ برای کوچه‌ای که حرمت داشت

به گزارش صریر از تبریز، تا چند وقت پیش، کوچه ارک برای خود هویّتی داشت. همسایه ارک بزرگ بودن و همسفره نمازگزارانِ مصلّی نعمتی بود برای این کوچه. تا این‌که پروژه پیاده‌راه در برنامه‌های بلدیه‌چی جماعت قرار گرفت و به اصطلاح خودشان گفتند: ارک را #شانزه‌لیزه_تبریز می‌کنیم! و این‌گونه شد که هویّت و حُرمت محله و مرکز شهر مثل دانه‌های تسبیح از هم پاشید.  وجود دانشگاهی غیرانتفاعی که به خاطر درآمد حاصل از شهریه، به دانشجویان از نوع آن‌چنانی‌اش نمی‌تواند بگوید بالای چشم‌تان ابروست، نیز مزید بر علت ولنگاری در کوچه ارک است. به این معجون بیافزایید کافه‌های قارچ‌وار از نوع اَجَق‌وَجَق با دکوراسیون‌های دالانی و تنگ، نورپردازی تاریک و به اصطلاح خودشان خفن! که شدت دود سیگار و قهوه و خنده دخترکان و پسرکان من و شما را به هم آمیخته است و این طرف‌تر ساقیانی که از صبح تا شام کوچه ارک را متر می‌کنند و نتیجه‌اش نوجوانان و جوانان کِرِخ شده است که در کوچه پس کوچه‌های ارک روی زمین نعشه و متوهم  افتاده‌اند و به ریش روزگار، مستانه می‌خندند.  روزنامه‌نگار جماعت که دیوارش کوتاه است و اگر چیزی بنویسد کارش با کرام‌الکاتبین است. آیا مدعی‌العموم هم نمی‌تواند به این بحث وارد شود و از گند بزرگی که شهرداری به سودای شانزه‌لیزه کردن ارک در این محل راه انداخت، دادخواهی کند؟ حرف این است که ارک ـ و حتی مقصودیه ـ بدون ملاحظات و محاسبات شهرسازی، و به صورت دیمی تبدیل به پیاده‌راه شدند و همین است که امروز، هر دو پروژه در غیاب پیوست فرهنگی و اجتماعی، پاشنه آشیل بافت تاریخی و فرهنگی شهر شده است.  جناب مدعی‌العموم! فرض کنیم این بچه‌ها که از صبح تا شام در این کوچه سرگردان بالا و پایین می‌روند، فرزندان من و شما هستند. این بستر آلوده را چه کسی آماده کرده تا مرکز شهر به این شکل و شمایل در آید؟ مسبب از هم پاشیدگی این کوچه ـ و خانواده‌ها ـ کیست؟ چه کسی پاسخگوی این شلختگی است؟ امروز هیچ کسی حتی جرات عبور دادن خانواده‌اش از کوچه ارک نیست!    تا چند وقت پیش، کوچه ارک برای خود حرمتی داشت. همسایه ارک بزرگ بودن و همسفره نمازگزاران مصلّی نعمتی بود برای این کوچه. فرهاد باغشمال

آخرین خبرها